PORTEKİZLİ YAZAR JOSÉ SARAMAGO’NUN DÜNYACA ÜNLÜ ESERİ KÖRLÜK (ENSAİO SOBRE A CEGUEİRA) ROMANININ EN SARSICI FELSEFESİNİ ÖZETLEYEN BİR YAKLAŞIM.

"...İNSANLAR GÖZLERİNİ KAYBETTİKLERİNDE DEĞİL, ASIL GÖRMELERİ GEREKEN ŞEYLERİ GÖRMEDİKLERİNDE BAŞLAR." 

PORTEKİZLİ YAZAR JOSÉ SARAMAGO’NUN DÜNYACA ÜNLÜ ESERİ KÖRLÜK (ENSAİO SOBRE A CEGUEİRA) ROMANININ EN SARSICI FELSEFESİNİ ÖZETLEYEN HARİKA BİR YAKLAŞIM. 

ROMANDA ANİDEN YAYILAN VE İNSANLARI KÖR EDEN SALGIN, ASLINDA FİZİKSEL BİR HASTALIKTAN ZİYADE TOPLUMSAL VE AHLAKİ BİR KÖRLÜĞÜN METAFORUDUR. SARAMAGO, KARAKTERLERİN GÖZLERİ KAPANDIĞINDA İÇLERİNDEKİ BENCİLLİĞİN, ŞİDDETİN VE VİCDANSIZLIĞIN NASIL GÜN YÜZÜNE ÇIKTIĞINI ANLATIR. 

YANİ FİZİKSEL OLARAK GÖREBİLİYORKEN BİRBİRİNİN ACISINA, ADALETSİZLİĞE VE İNSANLIĞA GÖZÜNÜ YUMAN TOPLUM, ZATEN ÇOKTAN "KÖR" OLMUŞTUR. 

KİTABIN O MEŞHUR VE VURUCU KAPANIŞ CÜMLESİ DE BU DÜŞÜNCEYİ TAM OLARAK MÜHÜRLER: "SONRADAN KÖR OLMADIĞIMIZI DÜŞÜNDÜM, BİZ ZATEN KÖRDÜK, GÖREN AMA GÖRMEYEN KÖRLER."